Aikido

Japońska sztuka walki powstała jako połączenie nurtu aikijutsu, z którego zaczerpnięto rzuty i dźwiganie oraz tradycyjnej szermierki kenjutsu, skąd wzięto pracę nóg i sposób operowania bokkenem, czyli drewnianym mieczem do ćwiczeń, zwykle w kształcie katany.

Aikido skodyfikował mistrz Morihei Ueshiba pod konie XIX wieku.

Jak żadna inna sztuka walki kładzie nacisk na moralny i psychologiczny wymiar działań, odpowiedzialność za zdrowie i życie drugiego człowieka. Techniki składają się głównie z rzutów i dźwigni – szczególnie na małe stawy, w najbardziej rozbudowanych systemach wyróżnia się ponad 2 tysiące technik oraz kombinacji technicznych.

Obecnie rozwija się w kilkunastu szkołach i nurtach, w kierunku szeroko rozumianej działalności rekreacyjno – zdrowotnej o przydatności do samoobrony.

Końcówka „do” w nazwie wskazuje na duchową ścieżkę, filozofia aikido zakłada, że pomimo znaczenia doskonałego opanowania techniki, nie jest to ostateczny cel treningu. Wartości poznawane poprzez trening fizyczny są uniwersalne i powinny byś stosowane we wszystkich obszarach życia.

Wśród szkół panuje duże zróżnicowanie pod względem nacisku na technikę, wartości i elementy duchowe, konkretne podejście zależy od nauczyciela. Część uważa podział na fizyczne i duchowe za sztuczny, wynikający z niezrozumienia aikido.

W filozofii tej sztuki występuje pojęcie „ki”, tłumaczone jako siła oddechu, moc, energia, dusza. Ćwiczenia ki polegają na rozwinięciu poczucia czasu i odpowiedniego dystansu, a także koncentracji sił umysłowych i fizycznych. Większość nauczycieli umiejscawia ki w środku ciężkości ciała, które należy utrzymywać w równowadze. Ukierunkowuje biologiczne i umysłowe aspekty treningu dla całkowitej kontroli nad ruchami, jest duchowym wymiarem osiągnięcia harmonii.

Trening służy ogólnej sprawności fizycznej, giętkości i odprężeniu. Ciało musi się nauczyć poruszać w sposób skoordynowany i rozluźniony, siła jest związana z ruchem całego ciała. Uczy poruszać centrum, które jest najsilniejszym punktem, siła jest przekazywana poprzez rozluźnione kończyny. Ciało rozwija się w wielu kierunkach poprzez różnorodne ćwiczenia na elastyczność stawów i ścięgien, podnoszenie sprawności ogólnej i siły mięśni.

Style to: Aikikai, Tendoryu, Kobayashi, Nishio, Yoshinkan, Yoseikan, Tomiki, Shudokan, Ki-Aikido i Combat Aikido.