Le parkour

Trudno dokładnie określić tą formę aktywności fizycznej, nie jest usystematyzowana jako sport ale uprawiający ją, twierdzą że to filozofia i sposób na życie.

Główna ideą jest pokonywanie przeszkód stojących na drodze w możliwie jak najszybszy i najprostszy sposób, z wykorzystaniem wszystkich mięśni i technik, w tym także akrobatycznych.

Ma na celu rozwinięcie szybkości, zręczności, siły i ogólnej kondycji a także kształtowanie charakteru poprzez przełamywanie barier psychologicznych. Osoba uprawiająca tą dyscyplinę nazywa się traceur.

Do odmiany należy Free Running, sport ekstremalny polegający na wykonywaniu trudnych akrobacji, kombinacji ruchów, efektownych figur.

Trening polega na wyćwiczeniu wszystkich ważniejszych partii mięśni, z mięśniami brzucha na czele. Specjaliści radzą, aby w wieku 15 lub16 lat kiedy ciało intensywnie się rozwija, wyeliminować elementy nakładające ekstremalne obciążenia i skupić się na poprawieniu zdolności i przygotowanie ciała, w tym dobrej kondycji, ogólnej szybkości i kontroli ruchów.

Ważnym elementem parcour jest trening skoczności, polegający na rozwinięciu wielu partii ciała. Większość ludzi skacząc z rozbiegu stawia dłuższy krok tuż przed skokiem, aby dobrze postawić nogę, co sprawia że trudniej skoczyć na odległość. Lepiej robić wiele małych niż kilka dużych kroków, wówczas lepiej wymierzymy rozbieg, indywidualnie dopasujemy siłę co wymaga mniejszego dostosowania do podłoża.

Skok z obu nóg z miejsca, nie jest dla ciała naturalny, za to jest symetryczny, a obie połowy, prawa i lewa pracują równomiernie.

Aby móc wykonywać skoki, należy wyćwiczyć kostki u nóg oraz trzymające je mięśnie i ścięgna. Kostki pomagają utrzymać stabilność podczas ruchu.

Równie ważny jak fizyczny, jest trening umysłu, polegający na uczeniu się nowego sposobu myślenia i zapominania doświadczeń nabytych wcześniej. Najczęściej oceniając trasę jaką mamy do przebycia, bierzemy pod uwagę jedynie czas potrzebny do jej pokonania pieszo. Społeczeństwo akceptuje i faworyzuje chód, dlatego większość z nas czuje się nieswojo biegając w miejscu publicznym. Aby pozbyć się ograniczeń najlepiej jest wypracować u siebie zwyczaj poszukiwania nowych sposobów na wykorzystanie przeszkód lub próba ich pokonania, używanie ich w inny sposób niż rozumiany przez resztę społeczeństwa.