Promowanie aktywnego stylu życia

I Edycja Ogólnopolskiego Konkursu „Aktywne Miasto” przeznaczone jest dla miast i gmin promujący rozwój rekreacji i sportu amatorskiego.

Dla organizatorów liczy się kreatywność, inwencja i identyfikowanie się ze sportem. Tworzenie małych klubów sportowych, działanie na rzecz programów społecznych i rekreacji w miastach, wsparcie sportu amatorskiego i profesjonalnego oraz jego promowanie, wszystko co pozwala na stworzenie społeczeństwa aktywnego fizycznie, które porzuci telewizor i zakupy w supermarkecie dla biegania, jazdy na rowerze lub pływania.

Komisja Ekspertów będzie oceniać infrastrukturę sportową, liczbę obiektów dostępnych dla każdego, umożliwiających czynne uprawianie sportu. Programy promujące aktywność fizyczną i rozwój rekreacji ruchowej wśród mieszkańców, imprezy sportowe umożliwiające aktywne uczestnictwo, ilość organizacji sportowych na terenie miasta, dotychczasowe działania promujące aktywność fizyczną, plany i programy rozwoju zaplanowane do realizacji.

Akcję wspierają między innymi Magdalena Grzybowska, jedna z najwybitniejszych polskich tenisistek, Szymon Ziółkowski złoty medalista Igrzysk Olimpijskich, Aleksandra Kobielak, Mistrzyni Świata Fitness w kategorii open, Magdalena Kemnitz, wioślarka, Wicemistrzyni Świata z 2009 r. i Europy z 2010 r., Agnieszka Renc, Krzysztof Jan Mrożek, Alicja Grygier, złota medalistka Mistrzostw Polski młodych jeźdźców i wielu innych.

Liczne konkursy promujące sport i aktywny styl życia organizuje Polski Komitet Olimpijski, są to na przykład Wielki Konkurs Olimpijski 90 Lat Na Olimpijskim Szlaku, Konkurs opowiadań olimpijskich im. Jana Parandowskiego, Ogólnopolski konkurs dla szkół podstawowych o profilu sportowym i inne.

W ramach Komitetu istnieje Centrum Edukacji Olimpijskiej stworzone do propagowania edukacji olimpijskiej, tradycji polskiego sportu i kultury fizycznej kierowanej do wszystkich grup społecznych a szczególnie dzieci i młodzieży. Upowszechnia zasady olimpizmu, idei oraz kultury olimpijskiej, pokazuje miejsce sportu we współczesnym świecie i jego związki ze sztuką. Stara się aby idee olimpijskie znalazły zastosowanie w innych dziedzinach życia, poprawiając jego jakość i rozwijając zasady etyczne.

Oprócz stałej oferty edukacyjnej, w roku każdych kolejnych Igrzysk wprowadza dodatkowe programy upowszechniające wiedzę na ten temat.

Żeglarstwo

Dla wielu jest sposobem na życie, pasją i najlepszym sposobem spędzania każdej pogodnej chwili. Posiada swoją specyfikę, kulturę i niepowtarzalny charakter.

Z definicji polega na pokonywaniu obszarów wodnych na łodzi o napędzie żaglowym, wykorzystującą siłę wiatru. Żeglarstwo dzieli się na morskie, uprawiane na wodach mórz i oceanów, oraz śródlądowe. Istnieje także windsurfing, zwany żeglarstwem deskowym czy żeglarstwo lodowe, używające bojerów wyposażonych w płozy (ich odmianą są statki lądowe, w których płozy zastąpiono kółkami).

Sprowadza się nie tylko do wypoczynku i rekreacji, jest także okazją do konkurencji sportowej. Regaty, wyścigi łodzi żaglowych, odbywają się wśród statków o budowie identycznej lub różnej, zmierzonej według formuły porównawczej. Zasięgiem obejmują wody śródlądowe, morskie lub oceaniczne. Wraz ze skalą regat wzrastają rozmiary jachtów, podzielonych na klasy. Na większych znajdują się wieloosobowe załogi, przystosowane są do wielodniowych rejsów. Mniejsze są jednoosobowe, przeznaczone do krótszych wyścigów.

Żeglarstwo to wspaniały sport dla kochających wodę, wiatr, otwartą przestrzeń i podróże. Pasjonaci opisują je jako niepowtarzalną przygodę, która dla wielu stała się pasją i sposobem na życie. Daje poczucie wolności, pozwala odpocząć od miejskiego zgiełku, uczy wspólnej pracy i zabawy. Daje okazję do sprawdzenia własnych umiejętności, siły charakteru wobec niesprzyjających żywiołów.

Żeglarstwo amatorskie polega na posiadaniu jednostki żaglowej i eksplorowanie mniej lub bardziej odległych wód, czarterowe odbywa się na wypożyczonym jachcie, na którym  organizuje się rejsy lub uczestniczy w rejsach organizowanych przez inne osoby, regatowe – wyścigi, rywalizacja sportowa, wyczynowa, jest rozumiane jako uczestnictwo w rejsach żaglowców.

W zależności od akwenów na jakich się pływa wyróżniamy podziała na śródlądowe, morskie i oceaniczne. W żeglarstwie śródlądowym pływa się na krótkie odległości, na noc przystaje przy brzegu lub w porcie, najczęściej nie nocując na pokładzie.

W Polsce mekką żeglarzy są Wielkie Jeziora Mazurskie, cisza i spokój Zalewu Koronowskiego, niepowtarzalny klimat Soliny. Znajduje się tutaj około 4 tys. jezior i łączących je kanałów. Do największych należą Śniardwy, Mamry i Jeziorak, cała kraina ma powierzchnię 1700 km².

Bungee jumping

Bungee jumping to nazwa sportu ekstremalnego zaczerpnięta również z języka angielskiego, ale na tyle już funkcjonująca w środowisku sportowym, że zrozumiała dla większości. To sport ekstremalny, który polega na skakaniu na bungee. Jest to nic innego jak przymocowanie skoczka za pomocą odpowiednich linek i sprzętu zazwyczaj do mostu, który znajduje się gdzieś nad tafla wody i zrzucenie się go w dół. Skoczek nie zostaje wypchnięty, ale sam odbija się od mostu to jego w pełni samodzielna i śmiała decyzja, do której nikt go nie zmusza. Często na taki sport decydują się ludzie jednorazowo, by przekonać się, jakie to uczucie i pokonać swoje lęki. Taki skok może odbyć się również z wieżowca lub specjalnego podnośnika na kształt dźwigu, aby dać tym samym możliwość takiego skoku tym, którzy nie mają odpowiednich warunków terenowych w pobliżu. Początki tego ekstremalnego sportu wiążą się z Wielką Brytanią i datują na lata osiemdziesiąte dwudziestego wieku. Dziś ten sport rozwinął się na tyle, że specjaliści z dźwigami przyjeżdżają nawet do miast i śmiałkowie, oczywiście za uprzednią odpowiednią opłatą, mogą pozwolić sobie na podniesienie poziomu adrenaliny w organizmie w taki sposób.

Paralotniarstwo

Paralotniarstwo jako typ sportu ekstremalnego może być czasem mylony ze spadochroniarstwem. Oczywiście zasady są podobne, bowiem również niejako latamy po niebie, natomiast w paralotniarstwo od razu zakłada rozłożona paralotnię. Paralotnia charakteryzuje się brakiem elementów sztywnych w swojej konstrukcji, przez co bardziej podatna jest na działanie wiatru. Paralotniarstwo jest sportem ekstremalnym znanym na terenie Europy i Ameryki Południowej. W Polsce często w mniejszych wioskach, a zwłaszcza na polach w ich pobliżu często można ujrzeć takich sportowców, którzy również umiłowali szybowanie w przestworzach. To sport zasadniczo amatorski, choć oczywiście należy przejść odpowiednie szkolenie, by poddać się wpływowi wiatru w taki a nie inny sposób. Skoczkowie w tym sporcie nazywani są lotnikami, bowiem sami sterują swoją paralotnią, a nie poddają się działaniu wiatru raczej spontanicznie. Lotnicy paralotni mogą sterować paralotnią na tyle, że wykonują manewry zawracające, skręcające i inne.

Sporty ekstremalne

Z pojęciem sportów ekstremalnych związana jest bezsprzecznie adrenalina. Gdyby przeprowadzić ankietę wśród młodych i nawet starszych ludzi, którzy decydują się na takie wyzwanie, chyba większość odpowiedziałaby, że to pewien sposób w poszukiwaniu wrażeń. Znudziły nam się zwykłe sporty takie jak piłka siatkowa, piłka nożna, koszykówka, łyżwiarstwo, narciarstwo. Oczywiście nadal je uprawiamy, bo to klasyka i świetny sposób na utrzymanie swego organizmu na dobrym poziomie zdrowotnym, ale łakniemy czegoś więcej. Zatem niektóre z wymienionych wyżej klasycznych rodzajów sportu uprawia się przede wszystkim dla zdrowia. Sporty ekstremalne to natomiast sporty związane z większym ryzykiem niż przy uprawianiu innych dyscyplin. Stąd też inna nazwa sportów ekstremalnych – sporty wysokiego ryzyka. Uprawianie takich sportów wiąże się z twardym charakterem człowieka, który zajmuje się daną dyscypliną, wymaga ponadto odwagi i często przezwyciężenia własnych słabości, bowiem decydujemy się na dany sport ekstremalny, by walczyć z samym sobą i z własnym strachem.

Windsurfing

Windsurfing jak sama nazwa zaczerpnięta z języka angielskiego wskazuje na sport związany z wiatrem i surfowaniem po falach. Ów sport ekstremalny może być wyzwaniem dla tych, którzy chcą przezwyciężyć swój lęk przed wodą, choć pewnie takich nieśmiałków jest statystycznie niewielu. Na pewno decydują się na taką dyscyplinę miłośnicy wody i ogólnie fani sportów wodnych. Musiałaby być osoba, która się boi wody bardzo zdesperowana, by wsiąść na deskę i oddać się wodnym falom, bo na tym ten sport ekstremalny polega pływaniu na desce, do której zamontowany jest żagiel. Zasada jaka rządzi tym sportem zbliżona jest do mechanizmu, jaki kieruje jachtami. Surfujący na falach muszą na nie czekać, bez fal i podmuchu wiatru i to dość mocnego, nie ma sensu wsiadać na deskę. Kto wynalazł taki sport ekstremalny, trudno wyjaśnić, do dziś jest ta kwestia badana, Utrzymuje się natomiast, że ten rodzaj sportu powstał w Kalifornii. Dziś cieszy się też tam nadal ogromną popularnością i stamtąd rozprzestrzenił się na inne strony świata.

Le parkour

Trudno dokładnie określić tą formę aktywności fizycznej, nie jest usystematyzowana jako sport ale uprawiający ją, twierdzą że to filozofia i sposób na życie.

Główna ideą jest pokonywanie przeszkód stojących na drodze w możliwie jak najszybszy i najprostszy sposób, z wykorzystaniem wszystkich mięśni i technik, w tym także akrobatycznych.

Ma na celu rozwinięcie szybkości, zręczności, siły i ogólnej kondycji a także kształtowanie charakteru poprzez przełamywanie barier psychologicznych. Osoba uprawiająca tą dyscyplinę nazywa się traceur.

Do odmiany należy Free Running, sport ekstremalny polegający na wykonywaniu trudnych akrobacji, kombinacji ruchów, efektownych figur.

Trening polega na wyćwiczeniu wszystkich ważniejszych partii mięśni, z mięśniami brzucha na czele. Specjaliści radzą, aby w wieku 15 lub16 lat kiedy ciało intensywnie się rozwija, wyeliminować elementy nakładające ekstremalne obciążenia i skupić się na poprawieniu zdolności i przygotowanie ciała, w tym dobrej kondycji, ogólnej szybkości i kontroli ruchów.

Ważnym elementem parcour jest trening skoczności, polegający na rozwinięciu wielu partii ciała. Większość ludzi skacząc z rozbiegu stawia dłuższy krok tuż przed skokiem, aby dobrze postawić nogę, co sprawia że trudniej skoczyć na odległość. Lepiej robić wiele małych niż kilka dużych kroków, wówczas lepiej wymierzymy rozbieg, indywidualnie dopasujemy siłę co wymaga mniejszego dostosowania do podłoża.

Skok z obu nóg z miejsca, nie jest dla ciała naturalny, za to jest symetryczny, a obie połowy, prawa i lewa pracują równomiernie.

Aby móc wykonywać skoki, należy wyćwiczyć kostki u nóg oraz trzymające je mięśnie i ścięgna. Kostki pomagają utrzymać stabilność podczas ruchu.

Równie ważny jak fizyczny, jest trening umysłu, polegający na uczeniu się nowego sposobu myślenia i zapominania doświadczeń nabytych wcześniej. Najczęściej oceniając trasę jaką mamy do przebycia, bierzemy pod uwagę jedynie czas potrzebny do jej pokonania pieszo. Społeczeństwo akceptuje i faworyzuje chód, dlatego większość z nas czuje się nieswojo biegając w miejscu publicznym. Aby pozbyć się ograniczeń najlepiej jest wypracować u siebie zwyczaj poszukiwania nowych sposobów na wykorzystanie przeszkód lub próba ich pokonania, używanie ich w inny sposób niż rozumiany przez resztę społeczeństwa.

Maraton, bieg po zdrowie

Bieg maratoński odbywa się na dystansie dokładnie 42 km i 195 m. Nazwę nadano mu od miejscowości Maraton w Grecji. Kiedy jej mieszkańcy pokonali Persów armia perska pobita, ale nie pokonana, wsiadła na okręty i popłynęła w stronę opuszczonych przez obrońców Aten. Grecy pobiegli co sił w stronę miasta i dotarli tam prawie równo z przeciwnikami. Miasto udało się obronić.

Jako dyscyplina sportowa wszedł do programu pierwszych nowożytnych igrzysk w Atenach trwających od 6 do 15 kwietnia 1896 r., na dystansie 40 km, faktycznie odległość pomiędzy Atenami a Maratonem wynosi 37 km, ale postanowiono ta wielkość zaokrąglić. Podczas igrzysk w Londynie powiększono ją o kolejne 2 195 m, przesuwając metę w pobliże loży królowej brytyjskiej.

Masowe biegi uliczne na dystansie maratońskim odbywają się w większości dużych miast jak Londyn, Nowy Jork, Boston, Chicago, Wiedeń, Berlin, Moskwa, Rzym, Mediolan, Padwa, Praga, Bruksela, Sztokholm i wiele innych, a w Polsce w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Krakowie.

Najstarszy maraton w Polsce odbywa się w Dębnie, po raz pierwszy ruszył w 1966 r. na rocznicę 1000-lecia Państwa Polskiego, na trasie Cedynia-Siekierki, potem na trasie Dębno-Barnówko, obecnie Dębno-Dargomyśl-Cychry-Dębno (w 2008 r. obchodzono jubileusz 35-lecia).

Specjaliści radzą aby do biegu takiej długości nie przystępowali zupełni nowicjusze ponieważ próba może się albo powieść albo też zakończyć kontuzjami i zniechęceniem do biegania.

Trening przed maratonem jest bardzo intensywny i ciężki, obejmuje powtarzające się obciążenia, długie biegi i wiele kilometrów do przebycia, dlatego najłatwiej zrezygnować nie w trakcie samego biegu ale przygotowań.

Biegacze mający juz pewne doświadczenie i przygotowujący się do pierwszego maratonu, muszą dokładnie zaplanować trening. Najlepiej podzielić go na 3 części, zrealizowanie każdej z nich zajmuje około 8 tygodni. Przez pierwsze przygotowujemy się siłowo, technicznie i wydolnościowo, stopniowo dochodząc do biegów trwających 2 godziny.

Okres środkowy to faza przejściowa kiedy biegamy długo i spokojnie. Ostatnie tygodnie obejmują pracę maratońską uczącą znoszenia długich i monotonnych biegów, przygotowujących energetycznie i mięśniowo. Oprócz biegania 3-4 razy w tygodniu zalecane są dodatkowe ćwiczenia ogólnej siły i zręczności, wykonywane regularnie.

Sport dla większości ludzi jest po prostu sprawą poboczną. To znaczy uprawia się go dla zdrowie lub ewentualnie dla rozrywki. W czasach szkolnych pewnie się też zdarzało, że brało się od czasu do czasu w jakichś zawodach. Jednak to, co oglądamy w telewizji to już sport zawodowy. Zwykle dla tych ludzi to jednocześnie praca, pasja i hobby. Zresztą decydując się na zawodowstwo muszą się liczyć z tym, że treningi i rozgrywki wypełnią skutecznie ich czas. Trudno w takich warunkach na przykład założyć rodzinę czy prowadzić rozbudowane życie towarzyskie. Jeśli sportowiec chce osiągać sukcesy, musi się poświęcić w całości. Zwykle, gdy trafi się do czołówki staje się to nawet bardzo opłacalne. Niestety zawodowstwo w sporcie jest jak modeling, niestety nie trwa do wieku emerytalnego. Dodatkowym problemem jest to, że długoletni sportowiec, najczęściej okupuje swoją pracę problemami zdrowotnymi, bo jednak ludzkie ciało nie jest przystosowane do nadmiernego wysiłku rozciągniętego w okresie wielu lat.

Uprawianie sportu jest korzystne dla każdego, sprzyja poprawie kondycji, a także zapobiega wielu schorzeniom, między innymi tym związanym z układem kostnym. Dlatego przynajmniej minimalna dawka sportu jest korzystna praktycznie dla wszystkich. Oczywiście najlepiej jest wtedy, gdy uprawianie sportu nie wiąże się z przymusem, ale z faktyczną przyjemnością. Dobrze więc, by uprawiany sport stał się czymś w rodzaju hobby, na które chętnie poświęcimy swój wolny czas. Jeśli zatem lubi biegać, to biegajmy. Gdy wolimy sporty zespołowe to zapiszmy się do jakiej amatorskiej drużyny w okolicy. Wybierać możemy dowolnie, najważniejsze jest jednak by dobrze się bawić i przy tym nieco się rozruszać. Jeśli nie bawi nas tradycyjny sport, to zawsze możemy spróbować na przykład tańca. Dzięki niemu też mamy zagwarantowaną aktywność fizyczną, a może się ona okazać bardziej dla nas odpowiednia niż na przykład granie w piłkę nożną. Ale też pamiętać, że nie wszystko co da się nazwać sportem, faktycznie korzystanie wpływa na naszą aktywność fizyczną.

Wspinaczka górska

Wspinaczka jest innym sportem, który wymaga od nas już całkiem dobrej kondycji fizycznej i dość dobrych umiejętności. Nie możemy mieć także lęku wysokości, aby zajmować się tym sportem. Dodatkowo powinniśmy być wyposażeni w sprzęt dobrej jakości i klasy, a nie pierwszy lepszy, przypadkowy. Wspinać można się w każdych warunkach pogodowych, jednak oczywistym jest, że w przypadku złych warunków pogodowych, rośnie ryzyko jakiegoś wypadku. Poza tym należy wspinać się w obecności instruktora, a jeśli nie mamy instruktora, dobrze by chociaż jednak osoba była doświadczonym wspinaczem, a pozostali nie byli osobami zupełnie zielonymi ze względu na własne bezpieczeństwo. Rosnącą popularnością w Polsce cieszy się wspinaczka skałkowa, szczególnie w okolicach Jury Krakowsko – Częstochowskiej. Do popularnych destylacji wśród wspinaczy należą także Tatry, jednak żeby wspinać się w Tatrach należy mieć znacznie większe doświadczenie i przejść wiele innych skalnych dróg. Drogi wspinaczkowe bowiem mają także swoje oznaczenia.

Żeglarstwo

Żeglarstwo to pasja, nie sport, powiedzą niektórzy żeglarze. I rzeczywiście, tak jest. Jest to sport bardzo pociągający i kto raz go spróbuje, nie umie przestać. Czuć wiatr w żaglach, poczuć tę bryzę, wiejącą razem z falą – to jest życie. Co noc zasypiać pod innym niebem, wśród innych gwiazd – tak wygląda życie żeglarza. Wprawdzie w naszych mazurskich okolicznościach przyrody jest to nieco na wyrost – można co najwyżej zasypiać co dzień w innym porcie, ewentualnie wysztrandowanym jachtem gdzieś na brzegu, jednak nadal jest to cudowna rzecz.  Żeglarstwo daje nam jako sport dużo wolności i swobody. Możemy poczuć pozory niezależności, gdyż wtedy tylko od naszego skippera – kapitana zależy to, gdzie dzisiaj popłyniemy i jaki będzie nasz plan rejsu. Dzięki temu naprawdę możemy poczuć się niezależni. Żeglarstwo nie jest może sportem najtańszym, jednak oferuje nam przeżycia nie do zapomnienia, które naprawdę zapadają w pamięć na długo. To właśnie sprawia, że z roku na rok zwiększa się liczba osób chcących spróbować żeglowania na Mazurach i nie tylko.

Jeździectwo

Sport to nie tylko bieganie czy rzucanie do siebie piłki. Sport może także wymagać od nas współpracy ze zwierzęciem. Do najpopularniejszych takich sportów należy bez wątpienia jeździectwo. Jest to sport, który coraz bardziej zyskuje na popularności w naszym kraju. Coraz więcej osób zaczyna cieszyć się przyjemnością z jazdy konnej. Powstaje więc coraz więcej stajni w okolicach wielkich miast, bo coraz więcej znajduje się chętnych osób do tego, żeby wyskoczyć na popołudnie po pracy czy na weekend i pojeździć konno. Jeździectwo daje nam jeszcze możliwości obcowania nie tylko z koniem, ale także z naturą, jeśli zabierzemy konia na przejażdżkę w teren. Dodatkowo nie tylko jedyne to co możemy robić, to zwykła jazda na maneżu czy w terenie. Są także inne dyscypliny sportowe związane z jazdą konną. Takimi dyscyplinami na pewno ujeżdżenie, konkurencja olimpijska, która wymaga od nas opanowania, spokoju i absolutnie bezbłędnego wyszkolenia konia i jeźdźca, podobnie jak ze skokami przez przeszkody.

Kolarstwo

Kolarstwo to również bardzo popularny w naszym kraju sport. Wiele osób lubi jeździć na rowerze i często to robi, szczególnie w dużych miastach, gdzie istnieją ścieżki rowerowe. Do każdego sportu potrzebna jest niekiedy różna infrastruktura i tak do jazdy na rowerze, takiej zwykłej, rekreacyjnej, z reguły potrzebna jest ścieżka rowerowa, która sprawia, że jazda rowerem po mieście staje się znacznie bezpieczniejsza. Dodatkowo istnieją też inne odmiany jazdy na rowerze – bardziej wyczynowe, wymagające odpowiedniego sprzętu, czyli jazda szybka, na kolarzówce. Również można to robić nie tylko na wyścigach rowerowych, ale także na specjalnych torach rowerowych. Szybkość osiągana w czasie takich wyścigów jest naprawdę znaczna, toteż wypadki, do jakich czasami dochodzi w czasie wyścigów rowerowych są niezwykle niebezpieczne.  Dodatkowo można także uprawiać kolarstwo górskie, co na nasze warunki terenowe jest pomysłem bardzo trafionym , ze względu na duże zróżnicowanie w wysokościach i w różnorodności terenu.